ZEYYAT ŞAHİN


ÇANAKKALE ORATORYOSU (BİR HÜZÜNLÜ HİKÂYE )

Ben Ökkeş Oğlu Mehmet! Maraş dağlarında çobandım 915’te Turnayı gözünden, Güzeli sözünden avlardım


ÇANAKKALE

Ben Çanakkale, denizlerden bir deniz!

Bütün denizler gibi masmaviydim

1915’in o soğuk Mart ayında

Ve bütün denizler gibi sakin ve temiz

 

MEHMETÇİKLER

Biz Mehmetçiğiz!

Kalbimiz ipekten yumuşaktır,

Çelikten serttir bileğimiz

Kimimiz Rumeli’den, 

Anadolu’dan  kimimiz

Emperyalizmdi tıpkı bugünkü gibi

915 Martında en büyük derdimiz

 

ÇANAKKALE

Ben Çanakkale, Türk’ün son kalesi!

İlk burada yükseldi

Emperyalizme karşı Doğu’nun sesi

915’in o soğuk Mart ayında

Kursağında kaldı Emperyalistlerin nefesi 

 

MEHMETÇİkLER

Biz Mehmetçiğiz!

Yalnız zırhlıları değil 

Düşlerimizi de gömdük mavi sulara

Ve dönemedik çoğumuz

Anaya, yavukluya, yuvaya

Biz Mehmetçiğiz

915’in o soğuk Mart ayında

Hikayelerimizi bıraktık senin mavi sularına

 

ÇANAKKALE

Ben Çanakkale!

Bilirim ve saklarım yıllardır

Yağız delikanlıların hikayelerini

Cesaret ve hüzün doludur hepsi

Bugünün çocukları bilsin diye

Buyurun, siz anlatın hikayenizi

 

OSMAN OĞLU ALİ

Ben Osman Oğlu Ali!

915’te yola koyuldum Urfa’dan

Tehlikedeydi Devleti Ali Osman

Tehlikedeydi bir uçtan bir uca vatan

Ve böyle bir zamanda 

İnsandan sayılmazdı

Yumuşak döşeklerde deliksiz uyuyan

Ben Osman Oğlu Ali!

91’te yola koyuldum Urfa’dan

Geride bitmemiş işlerimi 

İlk geçlik düşlerimi bıraktım

Ne iş düşünmenin vaktiydi

Ne de düşlere dalmanın

Düşman dayamıştı hançerini

Bağrına vatanın

Ben Osman Oğlu Ali!

915’te binlerce ali çıktı yola Urfa’dan

Ben sadece onlardan biri

Görmemiştik hiçbirimiz denizi

Ve şimdi bizi çağırıyordu vatan

Ve şimdi bizi çağırıyordu 

Dünyanın en güzel denizi

Ben Osman Oğlu Ali!

915te yola çıktım Urfa’dan

Bedenim toprağa gömüldü 

Düşlerim mavi suya

Altın hızmalı, gözleri sürmeli

Bir güzel sevmiştim 

Saplanırken göğsüme kurşun

Onu bir kez daha görseydim dedim

Ben Osman Oğlu Ali!

915’te yola çıktım Urfa’dan

915’te ayrıldım bu dünyadan

Eğer hala özgürse memleket

 Yanmam ayrıldığıma  bu ünyadan

 

ANALAR

Biliriz oğul, biliriz Ali!

Sana sürmeli bir güzel sevmek 

Ve sevda türküleri söylemek yakışırdı

Seni ölüme çağırdı memleket ahvali 

Ama yakışmaz bize seni unutmak

Yakışmaz, seni unutanların bize hali

 

ÖKKEŞ OĞLU MEHMET

Ben Ökkeş Oğlu Mehmet!

Maraş dağlarında çobandım 915’te

Turnayı gözünden, 

Güzeli sözünden avlardım

Düşman musallat olunca memlekete 

Dağlar dar geldi, dağlara sığamadım

Ben Ökkeş Oğlu Mehmet!

Maraş dağlarından 

Kanatlanıp uçtum915’te

Geçip dağlardan, ovalardan 

Ulaştım  Çanakkale’ye

Kurşun sıkmaktan fırsat bulup

Bir selam bile gönderemedim 

O güzel anama,  o güzel köyüme

Bir selam bile gönderemedim 

O sırma saçlı ela gözlüme

Ben Ökkeş Oğlu Mehmet!

Şehit oldum 915’te bir şafak vakti

Huzur içinde yatarım 

Diyemedim sevdiğimi ela gözlüye

Bir tek buna yanarım

 

ANALAR

Ah Mehmed’im, ah yiğidim!

Maraş dağlarının civan delikanlısı

Sen gittin yandı yüreğimiz

Sen gittin ıssız kaldı burası

Ama biliriz ki vatan çağırdı seni

Azalır biraz yüreğimizin sızısı

 

BEKİR OĞLU MUSTAFA

Ben bekir Oğlu Mustafa!

915’te on sekizindeydim daha

Yeni terlemişti bıyıklarım

Yeni düşmüştü yüreğime sevda

Ben Bekir oğlu Mustafa!

915’te dar geldi bana Antalya

Vurdum kendimi dağlara, vurdum yollara

Yetiştim Çanakkale’de vatanın imdadına

Ben Bekir Oğlu Mustafa!

Dedem Yemen’de kalmıştı

Babam  Balkanlarda

Çanakkale’de kalmak nasipmiş bana

Ben Bekir Oğlu Mustafa@

915’te on sekizindeydim daha

Öldüğüme yanmam 

Ama doyamadım anama

 

ANALAR

Ah Mustafa’m!

Biz de doyamadık hiçbirinize

Ama Mustafa’m, Civan Mustafa’m

Vatan kan ağlarken yakışmazdı

Oğul için ağlamak bize

Biz anayız, biz de doyamadık hiçbirinize

Gömdük acılarımızı içimize

 

HASAN OĞLU DURSUN

Ben Hasan Oğlu Dursun!

Memleketi sorarsan Rize

Ne siz anlayabiliriniz Çanakkale’de olanları

Ne ben anlatabilirim size

Çünkü anlatılmaz cehennem 

Anlatsak da inanmaz kimse

Ben Hasan Oğlu Dursun!

Bahtiyarım çünkü gördüm Çanakkale’de

Kumandanların en güzeli Mustafa Kemal’i

Ve gördüm onun gözlerinde

Vatanın güzel günlerini

 

ANALAR

Biz anayız!

Kimimiz Anadulu'da doğurdu yiğidi

Kimimiz Rumeli’de

Mustafa Kemal’di Selanik’te doğan 

Mustafa Kemal’di yiğitlerin en yiğidi

 

ÇANAKKALE

Ben Çanakkale, denizlerden bir deniz!

915’te neler gördüm neler 

Ben Çanakkale, denizlerden bir deniz

Uğruma can verdi civan yiğitler

Hikaye uzun, hikaye hüzünlü, hikaye eşsiz

Ve siz bu hikayeyi mutlaka bilmelisiniz

 (15 yıl önce öğrenclerimin seslendirmesi için yazdığım bir metin)