İBRAHİM UYSAL yazdı / DİZE KIVAMINDA TÜMCELER

Düşünüyorum da Ey yüce Tanrım Sınırsız Evreni yaratan Sen Gökte onlarca yüzlerce yıldızı da Ay'ı Dünyaya aşık edip Gece gündüz etrafında Pır pır Fır fır döndüren yine Sen Dereler ırmaklar çaylar Suyunu senden alıp koşarken Denize Ekmekler pişip Aşlar kaynarken tencerelerde Çayır çimen yeşerirken baharda Tabloya papatyayı nergisi koyan yine Sen Erikle kurarsın bahar sofrasını elmalar armutlar sararır kızarır dallarda Portakal mandalinayla kapatırsın sezonu Senin yokun yoksulun yokken Nereden çıktı bu Senin adına yok'a Yoksulluğa Şükür ettirici Karnı tok Sırtı pek Bazı sarıklılar cübbeliler Senin herşeyin sınırsızken Herkesten her şeyi çalanlara Göz yumup Yoksula Yoksulluğu şükür ettiriciler Hani Sen Bazen sel olup akarken derelere çaylara Alıp çörü çöpü Gütürürsün ya denizlere Baharda yeşerttiğin herşeyi Güz gelince toplayıp Gömersin ya toprağa Gerçekten ya Gerçekten Sevgili Tanrım Ne zaman ne zaman Gömersin bu Bu Sen Sen ile aldatıcıları
Orjinal Köşe Yazısına Git